Multe pluvis,kiam mi alvenis en Kojasan, kiu estas Monda heredaĵo de UNESKO en Japanio.
Mi tie lernas pri budhismo, psikologio kaj bonfarto.
En lernado la lernantoj devis iri al la templo en pluvo kun instruisto.
Kaj mi zorgis pri miaj ŝuoj pro pluvo.
Sed mi lasis la ŝuojn malsekiĝi....Ho!Tre malvarme.😖
En iu templo mia instruisto serioze parolis, aliflanke mi pensis pri la vespermanĝo.
Post la lernado ni vespermanĝis malbongustan kareaĵon, kvankam mi antaŭĝojis la ĝin.Kutime mi ŝatas kareaĵon.
En sekvanta tago kvankam mi zorgis pri la vetero,la pluvo ĉesis!😍
Kaj ni povis gaje iri al la arbaro.
Tie ni lernis pri terapio de arbaro.
Tio estas tre bongusta tagmanĝon,kiu estas kuirata de senviando.
Poste,mi trankviliĝis en la hamako aŭskultante sono de naturo.
Tie estas “Okuno-In”.
Pro lasta tajfuno multaj arboj falis.
Ĉarma
Ĉiutage la bonzoj donas la manĝajon al Kobo Daishi Kukai.
Ili preparas por ĝi.
Kojasan estas bona loko! → ★
